17 maart - AdA ‘04 1 – ES’80 2  4-4

In ronde zes kon het kampioenschap zeker worden gesteld. Tegen de schakers van ES’80, die moesten winnen om nog kans te maken, konden we ons een 4-4 gelijk spel veroorloven. Helaas konden wij niet in onze vertrouwde schaakomgeving van de Jan Hekmanschool spelen. Gelukkig kon Bas tegen een gereduceerd tarief een lokaal huren waar ook onze dorpsgenoten van Amstel en Gein hun wedstrijden afwerken.

Ikzelf (Paul) mocht het genoegen smaken om als eerste klaar te zijn. Ondanks een door mij uitvoerig voorbereide variant uit het Italiaans bleek mijn tegenstander er iets meer van te begrijpen. Een stukoffer voor wat vage kansen was mijn enige optie. Helaas was de looptijd iets te kort zodat hij waardeloos afliep. Een vork prikte mijn stelling aan flarden en opgeven was de beste oplossing (0-1).

Walt was gelukkig op bord 4 beter in vorm. Hij deed waar hij om bekend staat. Net wat beter spelen en gewoon winnen (1-1).

Door mijn vroege nederlaag kon ik de stemming aan de borden gaan peilen. Ik werd er niet vrolijk van. Bas was verkouden en dat tastte zijn schaakcellen blijkbaar ook aan. Hij zag spoken en deed niet de zetten waar hij normaal zo om bekend staat. Een zeldzame nederlaag was onvermijdelijk (1-2).
Ook Jaap had het zwaar, aan bord 2. Zijn tegenstander was niet alleen persoonlijk kampioen van Amsterdam geworden, hij speelde ook nog het Wolga-gambiet (alcoholvrij). Helaas was Jaap door drukke werkzaamheden niet verder dan de V-gambieten gekomen, dus moest hij improviseren. Ondanks goed tegenspel was de uitslag snel bekend (1-3).

Aan bord 8 had Bart wat te vieren. Hij was net veertien geworden en ging zelfs twee keer rond met een tractatie. De niet geplande gulheid op het bord werd ook dankbaar geaccepteerd (1-4).

Ja, daar sta je dan met bloemen in het water en de champagne koud. Gelukkig was de burgemeester nog niet gebeld. Met nog drie partijen te gaan moest er 100% gescoord om nog 4-4 te maken. Gelukkig waren het niet de minste de nog speelden. Don heeft dit jaar grote vorderingen gemaakt. Dankzij de lessen van Robert Ris, IM en uitstekend leraar, wist hij een op het oog remise staand eindspel op zeer fraaie wijze tot winst te brengen (2-4). Vader Huub heeft op bord 5 maar een devies. Winnen en de tegenstander geen schijn van kans geven. Opnieuw slaagde deze strategie (3-4).

Egbert had op bord 7 een moeilijke stelling te spelen. Maar onze man werkt bij de ING en heeft daardoor al menige crisis doorstaan. Aangezien hij bij ons onbeperkt krediet geniet, wist hij het verlossende punt binnen te halen: 4-4. Kampioen!! De laatste ronde is toevallig tegen Amstel en Gein. Laten we er maar een ereronde van maken.

Paul Sanou

14 februari 2008 - Isolani 2 - AdA '04 1 2-6

Het mixteam van AdA ’04 heeft donderdag 14 februari een grote stap richting kampioenschap gezet. Op Valentijnsdag werden er geen cadeautjes gegeven aan Isolani 2, dat in de Bijlmer op een stevige 6-2 nederlaag getracteerd werd.

De wedstrijd begon moeizaam voor ons. Om te beginnen was Walt nog niet helemaal wakker toen hij op de website van AdA ’04 keek waar hij die avond moest spelen. Waarschijnlijk leed hij aan verdrongen nostalgie. Om 20.00 uur was hij niet in Amsterdam Zuidoost, maar in eht clublokaal van Het Probleem in Oud-West (!), waar op dat moment de C1 een spannende wedstrijd aan het afwerken was. Na een formule 1-race over de snelweg door vader Bob en vervolgens nog enig dwalen door de krochten van de Bijlmer, wist Walt kort voor negenen toch nog achter het bord te verschijnen.

Een volgende tegenvaller was de nederlaag van Paul. Na twee eerdere nederlagen lijkt het zelfvertrouwen van Paul enigszins aangetast te zijn. Na een ongewone opening van wit (1.f4), wist Paul niet goed raad met de situatie. Rond zet vijftien liet hij zijn dame insluiten, waarna het rond de klok van negen al direct einde oefening was (1-0).

Maar dat was dan ook meteen voor een paar uur het enige punt dat Isolani wist te scoren. Op het moment dat Paul opgaf, stonden de meeste Amstelaars al lekker; alleen Egbert had een wat ingesnoerde stand te verduren. Deze keer mocht ik (Bas) het genoegen smaken als eerste het volle punt binnen te brengen. Voor de tweede keer binnen een paar maanden kreeg ik een oude modevariant uit de Pircverdediging op het bord. Ditmaal ging het een stuk beter dan tegen Almere. Zwart poogde een pionnenstorm op de koningsvleugel te stoppen met h5, wat een averechts effect had. Met een open g-lijn en een ontwikkelingsvoorsprong was een vlotte aanvalsoverwinning slechts een kwestie van tijd (1-1).

Ondertussen had alle aandacht zich al verschoven naar bord 8, naar invaller Rients. Vaste waarde Bart zat ditmaal in Oud-West – hij wel! - met de C1 tegen Het Probleem te schaken. Licht snotterig zat Rients achter het bord, maar aan zijn spel was dat niet te merken. Geheel in stijl met Valentijsndag stortte hij zich vol overgave op de blonde dame van zijn tegenstander en wist die binnen de kortste keren te schaken. Wit sputterde nog wel wat tegen over deze vorm van homewrecking in het witte kamp. Een zoenoffer van de zwarte dame tegen een toren en een loper om het goed te maken, liet een eenvoduig gewonnen stelling voor Rients over. Alle hulde voor onze invaller! (1-2)

Don was weer eens ouderwets op dreef aan bord 3. Met wit toverde hij binnen de kortste keren een geweldige aanval uit de doos. Zijn tegenstander vluchtte in een eindspel met een kwaliteit minder, maar Don liet zijn prooi niet meer los. In een stand waar hij nog meer materiaal moest geven om niet mat te lopen, gaf zwart het op (1-3).

Twee borden verderop zette vader Huub zijn tegenstander zwaar aan het denken. Letterlijk ook, want die kwam met zwart in grote tijdnood. Tel daarbij een veelheid aan akelige penningen, zwakke velden en onontwikkelde stukken en het zal duidelijk zijn dat Huub opnieuw een vol punt mocht aantekenen (1-4).

De overige drie partijen duurden tot het einde van de avond. Twee hadden een voor beide partijen onbevredigend slot. Egbert was slecht uit de opening gekomen en kon als de Job Cohen van de witte stukken de boel nog maar net bij elkaar houden. Maar met weinig tijd op de klok beging zwart een paar slippertjes. Egbert won twee pionnen en hield een eenvoudig eindspel over. Op het moment dat hij zijn tegenstander in een vernietigende zetdwang had kunnen brengen, begon hij zijn koning heen en weer te spelen, waarna zwart remise claimde op basis van driemaal dezelfde stelling. Ten onrechte, oordeelde de scheidsrechter na lang piekeren en het naspelen van de partij. Met nog minder dan 1 minuut op de klok gaf zwart het toen teleurgesteld op (1-5).

In de tussentijd had ook Jaap een partij met een Valentijnsthema afgerond. Vanuit de opening ontwikkelde hij grote druk op de witte damevleugel. Zijn overwicht verzilverde hij door afstand te doen van zijn geliefde in ruil voor twee torens. Nu zijn twee torens de dame meestal de baas, maar de witte dame ging buitengewoon irritant te keer in de gaten van Jaaps stelling. Met enig zorgvuldig manoeuvreren was dat echter te repareren, waarna Jaap direct in de aanval won (1-6).

Hoe was het Walt ondertussen vergaan? Met drie kwartier achterstand op de klok achter de zwarte stukken gezeten, zette hij een vlot partijtje op. Wit compliceerde de stelling echter en zo kwam er een moeilijke stand op het bord: verzwakte koningsvleugel voor Walt, maar wel een potentiële vrijpion op de damevleugel. In een moeilijk middenspel sloeg Walt remise af, waarna wit en zwart om beurten steekjes lieten vallen. Walt verzuimde te profiteren en moest uiteindelijk met een paar minuten op de klok voor remise vechten. Dat deed hij prima met een stukoffer waarmee de laatste winnen opgeruimd werden. Ten slotte resteerde een eindspel van toren en paard tegen toren. Dat is in principe remise, maar dat moet je dan wel kunnen laten zien. Walt claimde remise, maar moest doorspelen. Met de vlag op vallen verblunderde hij zijn toren en moest hij opgeven (2-6).

Een mooie overwinning, waar iedereen tevreden over mag zijn. Nog een gelijkspel uit de laatste twee wedstrijden en we zijn al kampioen!

7 januari 2008: AdA '04 1 - MSK 2 4½-3½

Het mixteam van AdA ’04 gaat dit seizoen te werk als een Italiaanse topclub. Alle wedstrijden worden met weinig spectaculair spel en een klein verschil gewonnen. Ook maandag 7 januari 2008 was dat weer het geval tegen MSK 2 uit Muiden. Rond middernacht stond er een nipte 4½-3½ overwinning voor AdA ’04 op de borden.

Aan bord 8 had Bart voor de tweede keer dit seizoen de eer het halve punt te scoren dat achteraf beslissend was voor de zege. Gesterkt door een gedegen openingsvoorbereiding en thuisstudie in een klassiek leerboek van Euwe, zette Bart zich achter het bord. Dat wierp zijn vruchten af. Na een zet of vijftien stond Bart stevig, misschien ook een tikje beter. Een uitstekend getimed remiseaanbod deed vervolgens de rest (½-½). Let op Bart, die wordt alleen maar sterker!

Al snel volgde er een tweede remise aan het derde bord. Don heeft dit seizoen moeite om een vuist te maken tegen degelijk spelende tegenstanders. Ook nu wist hij met zwart geen voordeel te bereiken en nam daarom het remiseaanbod van zijn tegenstander aan (1-1).

Met al die andere jonge remisehonden, wilde Walt vanzelfsprekend niet achterblijven. Tegen de vijandelijke Siciliaan kon hij geen aanknopingspunt vinden. Toen zijn tegenstander remise aanbood, stond hij eerder iets minder. Verstandig genoeg nam hij het dus aan (1½-1½).

De resterende spelers hadden ondertussen hun jassen aangetrokken en deden bibberend hun zetten. Niet van angst, maar van de kou. De verwarming van de Hekmanschool was een tijdje uitgevallen en pas kort voor aanvang van de wedstrijd gerepareerd. Enige inderhaast naar boven gebrachte straalkachels brachten gelukkig verlichting van het leed en tegen het einde van de avond zelfs enige warmte.

Van de oudjes was het Egbert die het goede voorbeeld gaf aan het jeugdig remisevolk. Gewoon de stelling onder druk houden, zorgen dat er lekker veel mogelijkheden zijn voor beide partijen en dan vind je altijd wel een tegenstander bereid om een foutje te maken. Zo ook nu. Een hebberige witte dame die een pion op d6 dacht te kunnen snoepen viel ten prooi aan een penning door Egberts torens. Dat kwam Muiden niet meer te boven (2½-1½).

Wat er zich ondertussen aan mijn bord afspeelde, zou genoeg reden moeten zijn om mij maar richting Valeriusplein te laten afvoeren in zo’n auto met van die mooie lichtjes en zo’n leuk muziekje. Mijn tegenstander deed onbewust een psychologische meesterzet door een opening te kiezen die ik zelf ook graag speel. Het gevolg? Ik presteerde het om na 2 (!) zetten al een pion weg te geven (1.Pf3 Pf6 2.b3 e5??). Gewoon doorspelen is dan het devies en doen alsof we een bekend gambiet aan het repeteren zijn. Mijn tegenstander had echter medelijden met mij en gaf achter elkaar een stuk en een kwaliteit weg. Dat ik daarna met een toren meer nog serieus moeite moest doen om te winnen, geeft wel aan hoe slecht ik daarvoor stond (3½-1½).

Gelukkig hebben we Huub! Voor zo’n monument van zekerheid op bord 5 zou ieder team een moord doen. En aan Huubs behandeling van het Grünfeld-Indisch, daar kan menigeen nog een puntje aan zuigen. Huubs opponent wist niet hoe hij de zwarte openingsopzet moest bestrijden en keek na een zet of twintig dan ook al aan tegen een allerakeligst stel vrijpionnen van Huub. Huub besliste de partij keurig met een goed doorgerekende combinatie en stelde de zege daarmee voor ons veilig (4½-1½).

Huubs buurman zag een goede stelling een beetje verzanden. Paul zette aan bord 6 de toon op de koningsvleugel door al op de zevende zet h2-h4 te spelen. Helaas bleef het daarbij en liet hij zich teveel verleiden tot verdedigen op de damevleugel. Zwart kreeg geleidelijk het betere van het spel. In een ingewikkelde stand miste Paul de weg naar remise en moest hij capituleren (4½-2½).

Jaap was ditmaal als laatste klaar. In een moeilijke partij had eerst zijn tegenstander een licht voordeel dankzij Jaaps geïsoleerde pion op d4. Toen die echter de opstoot d5! overzag, kwam Jaap duidelijk in het voordeel. Helaas leidde dat voordeeltje tot een ingewikkeld eindspel, waarin Jaap het tientallen zetten probeerde. Zijn tegenstander gaf geen krimp, waardoor remise onvermijdelijk was. Doordat hij persé wilde winnen en ging forceren, verloor Jaap echter nog – zijn eerste nederlaag ooit voor AdA ’04!

Nu eerst nog twee wedstrijden winnen tegen Isolani en ES ’80, dan kunnen we daarna tegen dorpsgenoot Amstel & Gein promotie naar de 2e klasse afdwingen!

27 november 2007: Pegasus/AASTOR 2 – AdA ’04 1 3½-4½

Het mixteam heeft ook in de derde ronde een krappe overwinning geboekt. Ditmaal werd mede-koploper Pegasus/AASTOR 2 slachtoffer van de dadendrang van de Ouderkerkse oudere jongeren en jongere ouderen. Na een buitengewoon spannende match in een even sportieve als aangename sfeer moesten de hoogvliegers van KLM (Pegasus) en de gemeente Amstelveen (AASTOR) het nipt met 4½-3½ afleggen.

De wedstrijd begon voor ons al met een tegenvaller door de afmelding van Don (griep). Ternauwernood kon een uur voor aanvang Rients nog opgetrommeld worden als vervanger. Vers vanuit zijn werk toog hij direct naar Amstelveen. Hulde!

Na een uur spelen was het al duidelijk dat hier de twee koplopers aan het werk waren. Op alle acht de borden was een spannende strijd aan de gang, zonder dat aan te wijzen was naar welke kant de balans zou doorslaan.

De eerste beslissing viel aan bord 6, waar Paul het moest opnemen tegen oud SGA-voorzitter Wouter Simonis. Paul kwam met zwart in een licht ongemakkelijke stelling terecht. Hoewel hij niet dramatisch slecht leek te staan, was het toch plotseling opeens afgelopen (1-0).

Daarna stond de teller lang stil. Pas rond half elf kon de volgende beslissing genoteerd worden. Walt liet weer eens het degelijke spel zien dat we onderhand al normaal van hem vinden. Met zwart overwon hij aan bord 4 secuur de problemen die zijn tegenstander hem stelde. Op listige wijze worstelde Walt zich uit een lastige penning. Toen zijn tegenstander hem remise aanbood, was het zeker niet de stand op het bord (duidelijk plusje voor zwart), maar de stand van zijn klok die hem noodzaakte dat aan te nemen (1½-½).

Direct daarna scoorde Egbert aan het 7e bord het eerste volle punt. Gearriveerd met een flinke deuk in zijn zelfvertrouwen door enkele wat mindere resultaten in het recente verleden, liet hij zien dat hij weer helemaal terug is. In de opening won hij een pionnetje en hield hij zijn tegenstander constant onder druk. Deze koos toen voor een afwikkeling waar een gaatje inzat. Een klein gaatje, wat hem een stuk en een dame kostte (1½-1½).

Op bord 8 moest Bart het met zwart opnemen tegen een ervaren tegenstander. Bart speelde voor het eerst de Slavische verdediging en deed dat keurig. Eenmaal in het middenspel aangekomen was het moeilijk om het juiste plan te vinden. Zijn tegenstander greep dat aan om een zinderende aanval over de damevleugel te beginnen tegen de lange rokade van Bart. Bart verdedigde zich als een leeuw, maar kon uiteindelijk niet verhinderen dat na wat heen en weer geruil een witte toren aan een grote strooptocht in het zwarte pionnenbestand begon. Dat kwam Bart niet meer te boven (2½-1½).

Ondertussen verbaasde invaller Rients vriend en vijand aan het 5e bord. In de opening kwam hij met wit enigszins verkreukeld te staan. Even leek het alsof hij tenonder zou gaan in de vlammenzee van zwarts lopers, maar als de Houdini van Ouderkerk wist Rients aan de houdgreep van zijn tegenstander te ontsnappen. Het vervolg behandelde hij meesterlijk. Hij won een pion en daarna nog een. Rond elf uur resteerde er een paardeindspel met twee vrijpionnen in de plus voor Rients. Gemakkelijk gewonnen zou de leek denken, maar helaas zijn paarden koppige beestjes. Dat moest Rients ook ervaren, toen hij niet kon verhinderen dat zijn laatste pion ten offer zou vallen aan het vijandelijke paard. Remise dus, maar een voorbeeldige partij van onze invaller! (3-2)

In het laatste uur werd er zodoende alleen nog aan de eerste drie borden gespeeld. Jaap was aan bord 2 het eerst klaar. Met zwart had hij, sterk spelend als altijd, een klein voordeeltje verworven. Toen hij dat wist om te zetten in een permanente verblijfsvergunning op de c-lijn, leek het punt bijna binnen. Helaas wist zijn tegenstander hem nog een aantal lastige vraagstukken voor te schotelen. Na een onnauwkeurigheidje begaan te hebben, had Jaap geen andere keuze dan het remiseaanbod van zijn tegenstander aan te nemen (3½-2½).

Gelukkig was de stelling van Huub op bord 3 ondertussen zodanig geworden, dat we ons dit tegenvallertje konder veroorloven. Huub speelde het soort schaak waarin hij wat mij betreft vrijwel onverslaanbaar is: actief openen, het initiatief verwerven en dat vervolgens nooit meer afgeven. De psychologische druk die dat op de tegenstander legt, is immens. Zo bleek ook weer ditmaal. Zijn tegenstander overzag een gemeen opstootje in het centrum (nee, geen scholierenrellen, maar d4-d5!) en verloor een kwaliteit. Daarna liet Huub geen moment meer los (3½-3½).

Ik was weer eens het laatste klaar aan bord 1. Na uit pure angst afgezien te hebben van e4 en weer eens ouderwets met b3 geopend te hebben, kreeg ik met wit precies het soort stelling waar ik op uit was. Een klein positioneel nadeeltje voor zwart, waar hij maar niet vanaf komt. Wijs geworden door eerdere ervaringen en adviezen van echte kenners (dank je, Jeroen!) zorgde ik ervoor dat ik in ieder geval in tijd voorbleef. Mijn tegenstander spendeerde zeeën van tijd om in de partij te komen. Op het moment dat dat leek te gaan gebeuren, was hij al in grote tijdnood. Met nog een paar minuten op de klok verstijfde hij vrijwel, deed nog twee zetten en verloor daarna op tijd. Een onbevredigend einde van een van beide zijden goed gespeelde partij. Maar ook eentje die ons een belangrijke zege bracht (3½-4½). Feest in Ouderkerk, Duivendrecht en Diemen: AdA '04 1 staat in kop in de 3e klasse C!

Bas de Melker

29 oktober 2007: AdA '04 1 - De Pion 3 4½-3½ 

Het mixteam maakt zijn favorietenrol in de 3e klasse C voorlopig meer dan waar. Ook onze tweede wedstrijd, tegen De Pion 3, wonnen we, zij het ditmaal op het nippertje met 4½-3½.

De wedstrijd begon voor ons nogal ongelukkig - en ongewoon. Egbert bleek volledig van de kook en overlaadde zijn tegenstander met presentjes. Die deze dan ook in dank aanvaardde. Binnen de kortste keren stond Egbert een toren en twee stukken achter. Dat hij daarna toch nog winstkansen kreeg, tja, dat hoort bij de onbegrijpelijkheden van het schaakspel. Egbert greep zijn kansjes niet en moest kort daarna opgeven (0-1). 

Gelukkig is er dan altijd onze teamleider om het goede voorbeeld te geven. Jaap doet niet alleen goede zetten, hij weet die ook op een psychologisch uitgekookte wijze te verpakken in zijn strategie. Dat werkte ditmaal ook. Enkele schijnbaar doelloze damezetten waren in werkelijkheid bedoeld om de tegenstander in de luren te leggen. Een moment van onoplettendheid kostte hem daarna pardoes een stuk, waarna hij het in arremoede maar opgaf (1-1).

De wedstrijd leek daarna volledig onze kant uit te wentelen met goede standen aan bord 1, 3, 4 en 5. Don was het eerst klaar, aan bord 3. Vanuit een hem wel toevertrouwde Siciliaan verkreeg hij met zwart een superieure stelling. Daarin liet hij nog eenmaal een steekje vallen. Maar toen zijn tegenstander daarvan weigerde te profiteren, was Don er als de kippen bij om hem met een torenoffer op h2 mat te zetten (2-1).

Na mijn gemodder van de laatste tijd, werd het hoog tijd dat ik weer iets liet zien aan bord 1. Ik had het geluk dat mijn tegenstander Ernst ter Schegget (ja, de vader van ...) op zet 7 al een strategische fout van formaat maakte. Daarna was het alleen maar zaak om het initiatief vast te houden. Met een stuk achter en de dreiging van mat of nog meer materiaalverlies, gaf Ernst op zet 15 al de pijp aan Maarten (3-1).

Klik hier om de partij van Bas na te spelen 

Helaas stokte hier het tempo van AdA '04. Aan bord 4 had Walt een prima stand vanuit de opening overgehouden. Maar doordat hij hardnekkig weigerde Pb1 te ontwikkelen en een lelijk gat op e5 in zijn centrum liet vallen, kwam zwart weer helemaal terug in de partij. Gelukkig voor Walt bleek zwart ook van de charitatieve soort te zijn en verzuimde hij Walts spel af te straffen. Nadat Walt nog enkele kansen op actief spel in een viertoreneindspel liet liggen, werd tot remise besloten (3½-1½).

Omdat Huub en Paul ondertussen moeilijk waren komen te staan, werd de partij van Bart aan bord 8 van groot belang. Onze debutant liet zien uit waar voor hout hij gesneden is. Het goede namelijk. In een moeilijke partij liet hij zich niet overdonderen en speelde hij het middenspel foutloos. Eenmaal liet hij zich een pionnetje ontfutselen, maar ook dat was geen reden om de moed op te geven. Bart wikkelde af naar een eindspel met ongelijke lopers, dat hij vervolgens meer dan dertig zetten (!)lang keurig verdedigde. Op zet 60 moest Barts overigens buitengewoon sportieve tegenstander in het onvermijdelijke berusten: remise! (4-2)

Klik hier om de partij van Bart na te spelen

Helaas was het toen al misgegaan met Huub. Geheel in lijn met zijn onverwoestbaar optimisme en zelfvertrouwen liet hij zich met zwart in op de Poisoned Pawn-variant van het Siciliaans. In de jaren '60 en '70 werd die variant groot gemaakt door Bobby Fischer en Huub liet zich daardoor ruimschoots inspireren. In het middenspel ging het helaas helemaal mis. Eerst verloor Huub twee stukken tegen een toren. Toen hij daarna ook nog een kwaliteit verloren zag gaan, stond hij gewoon een stuk achter. Dat bleek te veel (4-3).

En zo lag ons lot in de handen van Paul. Zoals wel vaker, kwam er weer eens Slavische schotel op Pauls bord. Geïnspireerd door het optimisme van zijn linkerbuurman rokeerde Paul met wit onbekommerd aan de lange zijde. Daarmee parkeerde hij zijn koning wel recht in de vuurlinie van het vijandelijk geschut en zwart bouwde dan ook direct een geweldige aanval op. Paul verdedigde zich echter als een leeuw, zeker toen zwart dacht zich een stukoffer op g4 (!) te kunnen permitteren. Paul offerde een stuk terug op b5 en liet zijn b- en c-pion doorstomen richting promotie. Daar had zwart niet van terug. Hij offerde eerst zijn toren, om daarna remise aan te bieden. Ook al stond hij ondertussen gewonnen, Paul twijfelde geen moment en nam de remise aan om onze overwinning veilig te stellen.

Klik hier om de partij van Paul na te spelen

Toch nog een overwinning, en dat is vooral te danken aan het stoere verdedigende werk van Paul en Bart aan de staartborden. Volgende maand wacht ons de volgende zware kluif: Pegasus/AASTOR 2 uit. Altijd moeilijk.

Het mixteam van AdA '04 heeft geen potten kunnen breken in de eerste ronde van het bekertoernooi van de SGA. Almere was met 3½-½ duidelijk te sterk. Toch mogen we zeggen dat de uitslag geflatteerd was. Sterker nog, tot een uur voor het einde hadden we nog alle kansen om ons te plaatsen voor de volgende ronde. Ik loop de borden even langs.

Aan bord 1 werd ik (Bas) bevangen door nostalgie. Ik kreeg met wit een openingsvariant van de Pirc-verdediging die ik ooit zelf als jeugdspeler maanden lang had zitten analyseren. Aangezien ik het betreffende schriftje niet bij me had en lezen uit eigen literatuur toch al niet zo op prijs gesteld wordt in de schaaksport, moest ik het allemaal achter het bord reconstrueren. Ik kreeg een prima stelling en een steeds nerveuzere tegenstander, door de zelfverzekerdheid waarmee ik mijn zetten uitvoerde. Helaas, in het middenspel durfde ik niet door te pakken en koos ik voor een rustige aanpak. Dat was verkeerd getaxeerd, want zwart nam het initiatief over. Hoewel hij mij nog één keer de kans bood terug te keren in de partij, was het uiteindelijk niet te redden.

Klik hier om de partij van Bas na te spelen 

Don beging met zwart aan bord 2 een onachtzaamheid in de opening, waardoor zijn dame op veld a6 in de isolatiecel belandde. Om te voorkomen dat het arme wicht ten prooi zou vallen aan de hongerige witte paarden, moest Don zijn stukken ongelukkig opstellen. Helaas voor ons hield wit zijn voordeel daarna krachtig vast, en hoe Don ook verdedigde, de nederlaag was niet te vermijden.

Huub liet aan bord 3 een fraai staaltje schaakinzicht zien. In het Grünfeld-Indisch bracht hij een bekend kwaliteitsoffer om vervolgens te laten zien dat hij de stelling aanmerkelijk beter begreep dan zijn tegenstander. Die moest uiteindelijk een stuk terugofferen om niet van het bord geblazen te worden. Het eindspel dat resteerde (paard, loper en drie pionnen tegen toren en vier pionnen) was gewonnen, maar helaas erg lastig. Tot groot verdriet van alles wat AdA '04 was, slaagde zwart erin alle pionnen te ruilen, waarmee remise een feit was.

Walt had zich voorbereid op een Siciliaan met zwart aan bord 4. Tot zijn ergernis werd het geen gewone Siciliaan, maar de Gesloten variant. Wit hield voortdurend een klein ruimtevoordeeltje. Walt verdedigde zich als een leeuw, maar kon niet verhinderen dat zijn tegenstander steeds verder zijn stelling binnendrong. Ver na elven ging de eerste pion verloren en daarna nog een. Kort daarna restte Walt niets anders dan opgeven.

Een stevige nederlaag dus, maar wel tegen een sterk team (gemiddelde rating ca. 1850). En, als Huub en ik wel gewonnen hadden, waren wij door geweest naar de volgende ronde! Niet getreurd, volgende week gaan we er in de competitie weer tegen aan.

1 oktober 2007: AdA '04 1 - De Amstel 3 5-3

Maandag 1 oktober stond de eerste wedstrijd voor het mixteam op de agenda, met als tegenstander De Amstel 3 uit Uithoorn. De verwachtingen waren hoog. Het team is in de breedte versterkt en moet nu gemakkelijk meekunnen in de 3e klasse. In deze wedstrijd kwam dat ook uit: AdA '04 won overtuigend met 5-3.

Aan het achtste bord maakte Bart zijn debuut als basisspeler. Dat is altijd even wennen. In de opening liet Bart zich een stuk ontfutselen en dan is het op dit niveau een gelopen race. Later verloor hij nog meer materiaal en uiteindelijk ook de partij (0-1).

Geen reden voor paniek, want aan vele borden was het Ouderkerks voordeel evident. Het meest aan bord 6, waar Paul (met wit) een voortreffelijke partij speelde. Een onachtzaamheidje van zijn tegenstander werd krachtig afgestraft met 16.d5! Zwart probeerde nog wat te rommelen, maar Paul won achter elkaar in de aanval (1-1).
Klik hier om de partij van Paul na te spelen.

Aan bord 2 zat ditmaal onze speler met de hoogste rating, Jaap. Hij kwam niet lekker in zijn spel en had bovendien te maken met een tegenstander die geen enkel aanknopingspunt gaf. Na anderhalf uur werd een eerste remiseaanbod afgeslagen, maar een volgende werd toch maar aangenomen. “Er zat helemaal geen spel meer in” aldus de maestro zelf (1½-1½).

Egbert vertoonde aan het zevende bord weer het degelijke spel dat we van hem kennen. Een pionnetje werd meegesnoept en daarna nog een. En vervolgens nog een. Egberts tegenstander hoopte dat de ongelijke lopers nog redding zouden brengen, maar na een lange odyssee, gelukte het Egberts koning dan toch een van zijn vele pionnen tot dame te voeren (2½-1½).

Op dat moment zat ik aan bord 1 tegen de ravage aan te kijken die het gevolg was van een schromelijk teveel aan optimisme en onderschatting. Mijn tegenstander koos met wit een van de scherpste varianten van het Schots gambiet. In de overtuiging dat je in de 3e klasse SGA toch moeilijk tegen een openingskenner aan kan lopen, liet ik me met 7…Lc5?! in op een uiterst dubieus avontuur. Wit reageerde koeltjes en counterde alle schijndreigingen van zwart. Toen ik vervolgens in het middenspel een valletje meende te moeten plaatsen, bleek dat een klein doch fataal lek te bevatten. Wit zag wijselijk af van het aangeboden dubbele torenoffer en besliste de partij met 17.g3! wat de reddende manoeuvre Pc3xd5-f4 mogelijk maakte. Na een uurtje doormodderen in een verloren eindspel gaf ik uiteindelijk op (2½-2½).

Klik hier om de partij van Bas na te spelen.

Don speelde aan bord 3 een buitengewoon degelijke partij met zwart. Urenlang probeerde hij zijn vanuit het Siciliaans verkregen meerderheid op de damevleugel te verzilveren. Wit verdedigde echter secuur en wist constant te verhinderen dat Don een kansrijk paardeindspel bereikte met een zwarte vrijpion op de a-lijn. Na drie uur hard vechten besloten de heren tot remise (3-3).

Het lot van AdA lag nu in de handen van Huub en Walt. Op bord 5 had Huub in een Siciliaan een stukoffer voor twee pionnen op zijn koningsvleugel moeten verwerken. Dat was op zich prima gelukt, want de zwarte koning leefde braaf verder, beschermd door een heel armada van zwarte stukken. Storend was wel dat er ondanks het stuk meer geen heldere winstweg was voor zwart. Maar toen het er in tijdnood echt om ging, ontpopte Huub zich tot de samurai van AdA ‘04. Onverstoorbaar en ijzingwekkend kalm deed hij zijn zetten met nog een paar minuten op de klok. Zijn tegenstander verkruimelde onder de druk, verloor have en goed en gaf vlak voor de vlag viel in arremoe op (4-3).

Klik hier om de partij van Huub na te spelen.

Walt gaf aan bord 4 les in de bestrijding van de Anderssen-variant van het Frans. Zoals het altijd gaat in het Frans: zwart moet een keertje f6 spelen en dan wordt e6 zwak. Na 20 zetten viel Walts dame dan ook met vernietigende kracht binnen op dit veld. Al vluchtend en ruilend wist zwart de schade te beperken tot het verlies van een paar pionnen, maar dat leverde wel een verloren eindspel op. Daar moest Walt nog eenmaal goed opletten toen ook zwart een vrijpion kreeg. Maar met het uiterst nauwkeurige 39.Tb1! besliste Walt de partij, wat zijn tegenstander enkele zetten later erkende door op te geven (5-3). Een mooie start van het seizoen!

Klik hier om de partij van Walt na te spelen.